OUTLINE

OUTLINE#2: De Lokale Omroep

Atelier B / Gouvernement

Tijdens hun residentieperiode in Bekegem verzamelde OUTLINE indrukken, anekdotes, verhalen, dialogen, omgevingsgeluiden en muziek. Met dit materiaal gaan ze tijdens het festivalweekend aan de slag om radio te maken. Vanuit het bushokje op het dorpsplein zendt OUTLINE uit op frequentie 97.5FM. Tune in!

OUTLINE is een continu evoluerend platform voor het uitwisselen van verhalen en referenties. Het project werd opgestart door twee grafisch ontwerpers en twee fotografen: Tjobo Kho (1993, NL), Wouter Stroet (1995, NL), Maite Vanhellemont (1990, NL) en Jan-Pieter ‘t Hart (1995, NL), maar bestaat evengoed uit een dynamische mix van losse medewerkers en bevriende kunstenaars. OUTLINE kwam tot leven in Sarajevo waar het collectief verscheidene evenementen en activiteiten organiseerde. Wat aanvankelijk botste op scepsis van de lokale bevolking, resulteerde in een warme gemeenschap gebaseerd op creatie en onderlinge uitwisseling. 

WEBSITE

Lees meer

Interview OUTLINE

Door Vincent Focquet
OUTLINE is een platform dat zich oefent in ontmoetingen en vertaalslagen. Twee fotografen en twee grafi sche vormgevers confronteren zich met nieuwe werelden en mensen. De sporen van die uitwisselingen worden gedocumenteerd in een publicatie. Tjobo Kho (°1993), Wouter Stroet (°1995), Maite Vanhellemont (°1990) en Jan-Pieter ‘t Hart (°1995) bespreken in dit gesprek hun meerstemmige procedé.

VINCENT FOCQUET: Hoe vonden jullie elkaar en op welke manier werd dat OUTLINE?
OUTLINE
: We studeerden samen aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Tjobo en Wouter studeerden er grafisch ontwerp, Maite en Jan-Pieter fotografie. In het curriculum is een interdisciplinair project voorzien. We hadden geen zin om aan het programma van de school deel te nemen, dus zijn we onze eigen gang gegaan. De connectie tussen ons kwam er misschien wel net door die onvrede met onze opleidingen. We wouden allemaal meer uitgedaagd worden. Dat hebben we toen maar zelf gedaan. Dus hebben we een aanvraag geschreven om samen naar Sarajevo te gaan. We wisten op voorhand eigenlijk niet zo goed wat we aan elkaar hadden, buiten dat we goed bier met elkaar konden drinken. Het werk in Sarajevo heeft uiteindelijk tegen onze verwachtingen in ongelooflijk goed uitgepakt.

Hoe zouden jullie je werk omschrijven?
Onderzoek en het procesmatige staan in ons werk centraal. Verder draait het vooral om de mensen die we ontmoeten. Wat wij doen is kaders scheppen, vandaar ook de naam OUTLINE. In Sarajevo hebben we kaders geschapen waarbinnen er genoeg speelruimte was voor echte ontmoetingen en om daadwerkelijk iets te laten gebeuren. Daaruit bleek dat vooral ontmoetingen ons verder brachten. We proberen ook een podium te creëren waarop iets kan ontstaan, vandaar dat we onszelf een platform noemen.

Een andere belangrijke karakteristiek is het documenteren en publiceren van deze ontmoetingen en gebeurtenissen. Hoe zien jullie dat?
Ons werk gaat altijd over vertaalslagen, wat die precies inhouden staat nooit vast. We maken vertalingen van persoon tot persoon, cultuur tot cultuur, maar dus ook van medium tot medium. Die laatste is de vertaalslag van het publiceren. Bij het documenteren en publiceren dwingen we eerst en vooral onszelf ertoe om terug te kijken, te kristalliseren. Aan de andere kant is het natuurlijk belangrijk om iets van ons werk te communiceren naar iemand die er niet bij was. Maar hoe doe je dat op een relevante manier? Het gaat voor ons om de ervaring zelf, maar op lange termijn is die vraag wel interessant.

OUTLINE lijkt een noemer te zijn waaronder zeer verscheiden individuen zeer verscheiden werk kunnen maken. Wat betekent het om een platform te zijn?
Wij vier zijn de basis in die zin dat we projecten initiëren. Zodra er echter geen mensen komen naar de momenten die wij organiseren, bestaat OUTLINE natuurlijk niet meer. We vertrekken met OUTLINE vanuit het idee van wisselwerking en dialoog. Bij de publicatie OUTLINE#1 die op ons project in Sarajevo volgde, publiceerden we ook teksten van anderen. We willen zoveel mogelijk stemmen en perspectieven incorporeren. Daar werden we in Sarajevo bijna toe gedwongen. We moesten ons meteen tot onze omgeving verhouden. Wie ben ik en wie is de ander? Wat mag ik zijn en vertellen? Een van de eerste mensen die we daar ontmoetten, vroeg meteen nadat hij onze plannen had gehoord: “But, what do you have to offer?” Dat heeft ons meteen op scherp gezet, het werk moest een ontmoeting zijn. Zo’n platform is meer open dan een collectief. Binnen ons platform kiezen we radicaal voor dialoog en meerstemmigheid. In een tijd die gekenmerkt wordt door individualisme en een stevig gebrek aan nuance kan je dat een statement noemen. Maar wel een statement waar je het over kan hebben.

 

“Ons werk gaat altijd over vertaalslagen, van persoon tot persoon, cultuur tot cultuur en van medium tot medium.

 

Van Sarajevo naar Bekegem, dat lijkt natuurlijk een gigantische stap. Hoe zien jullie dat?
Toen we voor Kunstenfestival PLAN B gevraagd werden, vonden we dat meteen heel erg bij onze praktijk passen. Ook Bekegem staat ver van onze leefwereld. We moeten dus, net zoals in Sarajevo, op zoek naar herkenning en afstand. Waar ontmoeten we elkaar en waar ontstaat er frictie? In Sarajevo werkten we vooral met mensen uit het kunstencircuit, dat zal in Bekegem helemaal anders zijn. We moeten dus op zoek naar een andere gemene deler en een manier om te schipperen tussen onze wereld en die van Bekegem.

Wat zijn jullie concrete plannen voor het festival?
We willen graag radio maken. Tijdens de twee weken die we op voorhand in residentie waren, gingen we al op zoek naar audiofragmenten. Dat radiostation is deze keer de manier om een kader, een platform te scheppen voor de inwoners van Bekegem en onze ontmoetingen. Het medium radio is interessant omdat het enerzijds goed gekend is in Bekegem, iedereen heeft een radio. Anderzijds is de radio boeiend vanwege zijn tijdgebondenheid, op een gegeven moment bestaat het niet meer. Deels vandaar ook de nood om opnieuw met documentatie te werken. We zullen dus opnieuw de vertaling maken naar een publicatie die op het festival verkrijgbaar zal zijn. In die publicatie zullen sporen te vinden zijn van gesprekken, gebeurtenissen, verhalen... die we tijdens onze residentie tegenkwamen.

UIT: PUBLICATIE KUNSTENFESTIVAL PLAN B 2018 

Lees minder

OUTLINE

Atelier B Gouvernement

Tijdens hun residentieperiode in Bekegem verzamelde OUTLINE indrukken, anekdotes, verhalen, dialogen, omgevingsgeluiden en muziek. Met dit materiaal gaan ze tijdens het festivalweekend aan de slag om radio te maken. Vanuit het bushokje op het dorpsplein zendt OUTLINE uit op frequentie 97.5FM. Tune in!

OUTLINE is een continu evoluerend platform voor het uitwisselen van verhalen en referenties. Het project werd opgestart door twee grafisch ontwerpers en twee fotografen: Tjobo Kho (1993, NL), Wouter Stroet (1995, NL), Maite Vanhellemont (1990, NL) en Jan-Pieter ‘t Hart (1995, NL), maar bestaat evengoed uit een dynamische mix van losse medewerkers en bevriende kunstenaars. OUTLINE kwam tot leven in Sarajevo waar het collectief verscheidene evenementen en activiteiten organiseerde. Wat aanvankelijk botste op scepsis van de lokale bevolking, resulteerde in een warme gemeenschap gebaseerd op creatie en onderlinge uitwisseling. 

WEBSITE

Interview OUTLINE

Door Vincent Focquet
OUTLINE is een platform dat zich oefent in ontmoetingen en vertaalslagen. Twee fotografen en twee grafi sche vormgevers confronteren zich met nieuwe werelden en mensen. De sporen van die uitwisselingen worden gedocumenteerd in een publicatie. Tjobo Kho (°1993), Wouter Stroet (°1995), Maite Vanhellemont (°1990) en Jan-Pieter ‘t Hart (°1995) bespreken in dit gesprek hun meerstemmige procedé.

VINCENT FOCQUET: Hoe vonden jullie elkaar en op welke manier werd dat OUTLINE?
OUTLINE
: We studeerden samen aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Tjobo en Wouter studeerden er grafisch ontwerp, Maite en Jan-Pieter fotografie. In het curriculum is een interdisciplinair project voorzien. We hadden geen zin om aan het programma van de school deel te nemen, dus zijn we onze eigen gang gegaan. De connectie tussen ons kwam er misschien wel net door die onvrede met onze opleidingen. We wouden allemaal meer uitgedaagd worden. Dat hebben we toen maar zelf gedaan. Dus hebben we een aanvraag geschreven om samen naar Sarajevo te gaan. We wisten op voorhand eigenlijk niet zo goed wat we aan elkaar hadden, buiten dat we goed bier met elkaar konden drinken. Het werk in Sarajevo heeft uiteindelijk tegen onze verwachtingen in ongelooflijk goed uitgepakt.

Hoe zouden jullie je werk omschrijven?
Onderzoek en het procesmatige staan in ons werk centraal. Verder draait het vooral om de mensen die we ontmoeten. Wat wij doen is kaders scheppen, vandaar ook de naam OUTLINE. In Sarajevo hebben we kaders geschapen waarbinnen er genoeg speelruimte was voor echte ontmoetingen en om daadwerkelijk iets te laten gebeuren. Daaruit bleek dat vooral ontmoetingen ons verder brachten. We proberen ook een podium te creëren waarop iets kan ontstaan, vandaar dat we onszelf een platform noemen.

Een andere belangrijke karakteristiek is het documenteren en publiceren van deze ontmoetingen en gebeurtenissen. Hoe zien jullie dat?
Ons werk gaat altijd over vertaalslagen, wat die precies inhouden staat nooit vast. We maken vertalingen van persoon tot persoon, cultuur tot cultuur, maar dus ook van medium tot medium. Die laatste is de vertaalslag van het publiceren. Bij het documenteren en publiceren dwingen we eerst en vooral onszelf ertoe om terug te kijken, te kristalliseren. Aan de andere kant is het natuurlijk belangrijk om iets van ons werk te communiceren naar iemand die er niet bij was. Maar hoe doe je dat op een relevante manier? Het gaat voor ons om de ervaring zelf, maar op lange termijn is die vraag wel interessant.

OUTLINE lijkt een noemer te zijn waaronder zeer verscheiden individuen zeer verscheiden werk kunnen maken. Wat betekent het om een platform te zijn?
Wij vier zijn de basis in die zin dat we projecten initiëren. Zodra er echter geen mensen komen naar de momenten die wij organiseren, bestaat OUTLINE natuurlijk niet meer. We vertrekken met OUTLINE vanuit het idee van wisselwerking en dialoog. Bij de publicatie OUTLINE#1 die op ons project in Sarajevo volgde, publiceerden we ook teksten van anderen. We willen zoveel mogelijk stemmen en perspectieven incorporeren. Daar werden we in Sarajevo bijna toe gedwongen. We moesten ons meteen tot onze omgeving verhouden. Wie ben ik en wie is de ander? Wat mag ik zijn en vertellen? Een van de eerste mensen die we daar ontmoetten, vroeg meteen nadat hij onze plannen had gehoord: “But, what do you have to offer?” Dat heeft ons meteen op scherp gezet, het werk moest een ontmoeting zijn. Zo’n platform is meer open dan een collectief. Binnen ons platform kiezen we radicaal voor dialoog en meerstemmigheid. In een tijd die gekenmerkt wordt door individualisme en een stevig gebrek aan nuance kan je dat een statement noemen. Maar wel een statement waar je het over kan hebben.

 

“Ons werk gaat altijd over vertaalslagen, van persoon tot persoon, cultuur tot cultuur en van medium tot medium.

 

Van Sarajevo naar Bekegem, dat lijkt natuurlijk een gigantische stap. Hoe zien jullie dat?
Toen we voor Kunstenfestival PLAN B gevraagd werden, vonden we dat meteen heel erg bij onze praktijk passen. Ook Bekegem staat ver van onze leefwereld. We moeten dus, net zoals in Sarajevo, op zoek naar herkenning en afstand. Waar ontmoeten we elkaar en waar ontstaat er frictie? In Sarajevo werkten we vooral met mensen uit het kunstencircuit, dat zal in Bekegem helemaal anders zijn. We moeten dus op zoek naar een andere gemene deler en een manier om te schipperen tussen onze wereld en die van Bekegem.

Wat zijn jullie concrete plannen voor het festival?
We willen graag radio maken. Tijdens de twee weken die we op voorhand in residentie waren, gingen we al op zoek naar audiofragmenten. Dat radiostation is deze keer de manier om een kader, een platform te scheppen voor de inwoners van Bekegem en onze ontmoetingen. Het medium radio is interessant omdat het enerzijds goed gekend is in Bekegem, iedereen heeft een radio. Anderzijds is de radio boeiend vanwege zijn tijdgebondenheid, op een gegeven moment bestaat het niet meer. Deels vandaar ook de nood om opnieuw met documentatie te werken. We zullen dus opnieuw de vertaling maken naar een publicatie die op het festival verkrijgbaar zal zijn. In die publicatie zullen sporen te vinden zijn van gesprekken, gebeurtenissen, verhalen... die we tijdens onze residentie tegenkwamen.

UIT: PUBLICATIE KUNSTENFESTIVAL PLAN B 2018